بالبيع قلت يا رسول اللّه فبأيّ المنازل أنزلهم عند ذلك أ بمنزلة ردّة أم بمنزلة فتنة فقال بمنزلة فتنة . ( 5 ) » ترجمه آن‌گاه كه خداوند آيه 1 و 2 سوره عنكبوت را نازل كرد كه « آيا مردم خيال مىكنند چون‌كه گفتند ايمان آورديم ، بدون آزمايش رها مىشوند ؟ ! » دانستم كه تا پيامبر صلّى اللّه عليه و إله در ميان ماست آزمايش نمىگرديم . پرسيدم اى رسول خدا اين فتنه و آزمايش كدام است كه خدا شما را بدان آگاهى داده است . فرمود : « اى على پس از من امّت اسلامى به فتنه و آزمون دچار مىگردند . » گفتم اى رسول خدا مگر جز اين است كه در روز « احد » كه گروهى از مسلمانان به شهادت رسيدند و شهادت نصيب من نشد و سخت بر من گران آمد ، تو به من فرمودى : اى على مژده باد تو را كه شهادت در پى تو خواهد آمد . پيامبر صلّى اللّه عليه و إله به من فرمود : « همانا اين بشارت تحقّق مىپذيرد ، در آن هنگام صبر تو چگونه است ؟ » گفتم اى رسول خدا چنين موردى جاى صبر و شكيبايى نيست ؛ بلكه جاى مژده شنيدن و شكرگزارى است . پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله فرمود : « اى على همانا اين مردم به زودى با اموالشان دچار فتنه و آزمايش مىشوند و در ديندارى بر خدا منّت مىگذارند ؛ با اين‌حال انتظار رحمت او را دارند و از قدرت و خشم خدا ، خود را ايمن مىپندارند . حرام خدا را با شبهات دروغين و هوسهاى غفلت‌زا ، حلال مىكنند . « شراب » را به بهانه اين كه « آب انگور » است و رشوه را كه « هديه » است و ربا را كه « نوعى معامله » است حلال مىشمارند . » گفتم اى رسول خدا : در آن زمان مردم را در چه